Sens życia może być jeden, bądź kilka. Tak samo jest z miłością. Prawdopodobieństwo pokrycia się ich metaforycznego znaczenia jest bardzo wysokie. Sensem życia może być miłość. Zamiłowanie do poszczególnych detali naszego życia może być jego istotą. Wiara w ponadprzeciętną analogię dla jednych jest ważnym potwierdzeniem, dla sceptyków lekką niedorzecznością. Niepodlegająca dyskusji jest obecność drugiego człowieka, którego bycie wypełnia sens, czasami niektórzy w jego istnienie tracą wiarę. Nasuwa się pytanie czy o taką lekkość w decydowaniu chodzi. Warto się zastanowić czym jest dla nas trud przekraczania własnych wyżyn. W pewnym momencie nasz prywatny masyw okaże się nie taki wysoki jak sobie do tej pory to wyobrażaliśmy, ale w dalszym ciągu zachwycający. Mało tego, wschód naszych oczu pełnych pokory ponad horyzont rozpoczyna kolejny piękny dzień. Przecież o każdy promień słońca tu chodzi.