To co nas buduje na zewnątrz, to energia szczęścia, smutku i złości wewnątrz. Warto czasami odpocząć od samego siebie. Być może zajdzie konwersja energii i smutek zamieni się w radość, złość zamieni się w łzy. Nieuważne decyzje budują ten świat. Piękno to cierpliwość wobec nas samych i innych. Myśli to źródło. Sprawiedliwość to obojętność, bez rozróżniania doba i zła. Siłą naszego ducha dojdziemy do początku i zrozumiemy jak bardzo się myliliśmy kierując energię w las, mrożąc siebie. Ile dystansu potrzeba, aby pomieścić koryto rzeki, powstałe z topniejącego lodu. To nie są łzy stracenia, a życiodajna woda, która zasili drzewa w lesie.
Jak pięknie napisane… magicznie ♥️
Tak, energia zawsze do środka. Ku sobie. Wówczas zdoła się pomieścić wszystko. Zaakceptować. W miłości. Do siebie i świata.
Piękny tekst, który porusza głębokie kwestie związane z emocjami i ich wpływem na nasze życie. Zastanawiam się, jak często pozwalamy sobie na prawdziwe przeżycie smutku czy złości, zamiast je tłumić. Artykuł przypomina, że nawet trudne emocje mogą prowadzić do czegoś pozytywnego, jeśli tylko damy im odpowiednią przestrzeń. Czy rzeczywiście nasze decyzje, nawet te nieuważne, mają tak duży wpływ na świat, jak sugeruje autor? WordAiApi